Bapa Sitaraam

સંતભૂમિ સૌરાષ્ટ્રની અને એમાં રૂડું બગદાણા ગામ. સંત શિરોમણી બાપા બજરંગદાસ બિરાજતા અને જેના રોમે રોમે સીતારામ.કોઈ પણ જાત ની માયા માં તેનું ચિત લાગ્યું નથી. તેમનું જીવન પણ એક દમ સરળ અને લોકો ને આનંદ આપનારું છે. પૂજય શ્રી સંત શિરોમણી બાપા સીતારામ તરીકે આપણે બધાં જેમને ઓળખીએ છીએ એમનું મુળ કુટુંબ રાજસ્થાન થી હતું. મુળથીએ રામાનંદી સાધુ અંને ભાવનગર જીલ્લામાં વર્ષોથી સ્થાયી થયા હતા. ૧૯૦૬માં (ચોક્કસ તારીખ ની માહિતી નથી) ઝાંઝરી્યા હનુમાન દાદા મંદિરમાં ગામ અધેવાડા માં ભકિતરામ તરીકે માતા શિવકુંવરબા ના ખોળામાં જન્મ થયો. એમના પિતાજીનું નામ હરીદાસબાપુ. ત્યાં ના ગામ લોકો ની માન્યતા એવી હતી કે ભકિતરામ (બાપા બજરંગદાસ) એ ભગવાન શેષ નારાયણના પૂર્ણ અવતાર છે.

સંત શ્રી બાપા બજરંગદાસ અને બગદાણા(તાલુકો-મહુવા, જીલ્લા-ભાવનગર) ગામ એક બીજાના સમરૂપો થઈ ગયા છે. બગદાણા ગુરૂ આશ્રમ ઘણા લોકો માટે શ્રધ્ધા અને વિશ્વાસની જગ્યા છે. બાપા સીતારામ ની મઢૂલીઓ તમને સૌરાષ્ટ્રના દરેક ગામ માં જોવા અચૂક મળશે.

ભકિતરામ (બાપા બજરંગદાસ) ને ૧૧ વર્ષની નાની વય થી જ ખાખી જમાતમાં શામેલ થવાની લગની લાગી, બાળપણ થી દુખી અને ગરીબ લોકો ને જોઈ ને તેમનું મન પીગળી ઉઠતું અને તે સાચા ગુરૂ ની શોધમાં અયોધ્યા પહોંચ્યા. અહીં તેમની મુલાકાત ગુરૂ શ્રી સીતારામજી બાપુ સાથે થઈ. ગુરૂજી એ તેમને પ્રભુ ભક્તિ માં ધ્યાન આપવા,જપ, તપ અને સાધના નું ભાથું બાંધવાની સલાહ આપી.

બાપા ના પરચા અનેક છે, તેમાં થી વાત કરીએ તો એક વાર જ્યારે બાપા બજરંગદાસ ઊનાળા ના સમય માં મુંબઈ માં સાધુ ની જમાત જોડે હતી. ત્યારે સાધુ ની જમાતે પાણી પીવાની ઈચ્છા વ્યકત કરી ત્યાં પીવાના પાણીની ખૂબ અછત હતી. ગુરૂજીએ બાપાને પાણી ની વ્યવસ્થા કરવાનું કહ્યું. ગુરુજી ની આજ્ઞા માની ને બાપા બજરંગદાસ એ ત્યાં મુંબઈ માં દરીયા કીનારે એક ડાર બનાવ્યો, (દરીયાની રેતી માં હાથ થી ખાડો ખોદી ને પાણી કાઢવુ તે) બાપા એ સાક્ષાત ગંગા ને ત્યાં પ્રગટ કરી.બાપા એ કરેલા એ ડાર માં થી મીઠુ પાણી નીકળ્યુ. ઔરંગાબાદ માં બાપા એ એક બાળક ને તેના ઘર ની અગાસી પર થી નીચે પડી ગયેલ અને બાપા એ તેને તેડી ને બચાવી લીધેલ. એક વાર જયારે બાપા તેમના ગુરુ અને તેમની સાધુ જમાત જોડે જંગલ માં થી પસાર થતા હતા ત્યારે સિંહો નું ટોળું રસ્તા માં મળેલ અને બાપા એ તેમને સીતારામ નામ નો મંત્ર કર્યો અને તેમના રસ્તા પર થી ટોળા ને હટી જવા આદેશ આપ્યો અને સાધુ ની જમાત આગળ વધી.બાપા પરચા ઘણા છે જે લખાય તેટલા ઓછા છે.

આ ઘટના પછી બાપાની ભક્તિ અને શક્તિ જોઈ ને અને તેમના એક મહાન સંત શિરોમણી હ્રદય હોવા વિષે ગુરૂજીને કોઈ શંકા ના રહી. ત્યાર પછી તેમના ગુરુ શ્રી સીતારામજી એ બાપાને લોકો ની સેવા અને લોકો ને ધરમ નો માર્ગ સમજાવવા ના કામ માટે ઝુકાવવા હાકલ કરી અને બાપા ને સમાજ માં, જગત ના કલ્યાણ માટે ફરવાની પરવાનગી આપી. ગુરૂજી ની હાકલને અનુસરીને તેમની ઈચ્છા પૂરી કરવા માટે બાપાએ પોતાની સમાજ ઊધ્ધાર અને સેવાની યાત્રા શરૂ કરી.તેઓ સૂરત (લક્ષ્મીનારાયણ મંદિર), હાનોલ (રણજીત હનુમાનજી), ભાવનગર, પાલિતાણા, જેસર વગેરે જગ્યાઓ એ ફરતા અને સેવાની ધૂણી ધખાવતા કાલમોદર પહોંચ્યા. અહીં તેમણે સપ્તાહ કરી અને ત્રણ વર્ષ અહીં રહ્યા.બાપા ત્યાર પછી બગદાણા (તાલુકો-મહુવા, જીલ્લા-ભાવનગર) આવ્યા. અહીં તેમણે પાંચ બ ના મહત્વ ની વાત લોકો ને કહી :-

1) બગદાણા ગામ (અત્યારે બગદાણા ધામ તરીકે જાણીતું થઇ ગયું છે )
2) બગડેશ્વર મહાદેવ 3)
બગડ નદી 4) મહાન ઋષિ બગડદાણ
5) બાપા બજરંગદાસ

બાપા બજરંગદાસે ત્યાર પછી અહીં સ્થાયી થઇ ને સેવા અને સમાજ સુધારણા ની અખંડ ધુણી ધખાવી અને આગળ જતા બાપા એ સુંદર આશ્રમ બનાવ્યો, બગદાણા માં રહી આસપાસના તમામ વિસ્તારોમાં સેવા અને લોકોના ઊધ્ધારના અનેક કાર્યો કર્યા. બાપા બજરંગદાસ એટલે જાણે મોટી ઉંમરનું બાળક, તદન સહજ, સરળ અને નિર્દોષ. તે નાના બાળકો ને બંડી ના ખીસ્સા માં થી ચોકલેટ આપે અને બદલામાં સીતારામ બોલાવે. આસપાસના બાળકો જોડે ગંજીપો રમતા, હુ તુ તુ રમતા અને ગિલ્લી દંડા પણ રમતા. નાના બાળકો સાથે એ નાના થઈ જતા. બાપા એટલે જાણે સાફ દિલ અને સરળ વાણી(સીધી સાદી વાણી માં ઘણો ઉપદેશ ), મનમાં તે મોઢે, પેટમાં કોઈ પાપ નહીં અને ધર્મ પ્રચાર નો કોઈ દેખાડો નહીં, તેમણે કદી સ્નાન, તિલક, માળા, પૂજાપાઠ ના કોઈ પ્રદર્શન કર્યા નથી કે નથી કોઈ પંથ કે સમુદાય કર્યો. તેમને અનુસરવા વાળા ભક્તો પણ તેમના જેવા જ સીધા સરળ છે. કોઈ દેખાડો નહી, કોઈ પંથ નહીં, ફંડ ફાળો ઊઘરાવવાની વાત નહીં, કે ખોટા ચમત્કારની વાતો ફેલાવતા નથી, એ તો બસ બાપા બજરંગદાસે બતાવેલા સેવા, ધર્મ અને સદાવ્રતના માર્ગે ચાલ્યા જ જાય છે.
પૂ.બાપાની પુણ્યતિથી પ્રતિવર્ષ ઉત્સાહભેર ઉજવવામાં આવે છે. પૂ.બાપાના સ્વધામ ગમન પછી ગાદી મંદિર ખાતે સતત અખંડ ધૂણો શરૂ રહ્યો છે.બાપાની પુણ્યતિથી પ્રતિવર્ષ ઉત્સાહભેર ઉજવવામાં આવે છે. પૂ.બાપાના સ્વધામ ગમન પછી ગાદી મંદિર ખાતે સતત અખંડ ધૂણો શરૃ રહ્યો છે. 4-1-2012 ના રોજ ૩5 મી પુણ્યતિથિની ઉજવણી કરાઈ.

બાપા ના પ્રસાદ ની મહિમા બગદાણા માં બહુ છે ત્યાં ની પ્રસાદ ની વ્યવસ્થા બહુ સુંદર છે અંને લોકો ને ચા ની પ્રસાદી પણ અપાય છે, લોકો પ્રસાદ લઇ ને ધન્ય થઇ જાય છે, સાચી શ્રદ્ધા થી જે બાપા ના ભક્તો જાય છે તેની બધી બીમારી દુર થઇ જાય છે અને ત્યાં ની ચા નો પ્રસાદ એટલે અદભુત આનંદ છે બગદાણા ધામ માં તમે જાવ એટલે બધી બાજુ એક જ અવાજ “બાપા સીતારામ ” અને ત્યાં ના સેવક મંડળ ની સેવા બહુ જબરદસ્ત છે ધન્ય છે બાપા બજરંગદાસ અને બગદાણા ધામ. બાપા સીતારામ .

પ્રસિધ્ધિની કોઈ ખેવના નહીં. કેવુ સુંદર અને અલભ્ય વિશ્વ છે બગદાણાનું એ તો ત્યાં ગયા પછી જ સમજાય. બાપા બજરંગદાસ કહેતા કે ખુલ્લી બાજી વાળા જ જીતે છે કારણ કે ખુલ્લી બાજી મારા રામજીને બહુ ગમે છે, બાકી ગુપ્ત બાજી પણ છેવટે તો ખુલ્લી થવાની જ છે અને પછી જગ નિંદા થશે તે અલગ.

બોલો બાપા સીતારામ

Posted in મંદિરો - યાત્રા ધામ, સંતો અને સતીઓ Tagged with: , , ,
Amreli

આ જિલ્લો ભૂતપૂર્વ વડોદરા રાજયનો ભાગ બન્યો તે પહેલાની ઐતિહાસિક પૂર્વ ભૂમિકા વિષે બહુ જાજી માહિતી ઉપ્લબ્ધ છે. અમરેલી જિલ્લાનું નામ અમરેલી શહેર ઉપરથી પડેલ છે, જે જિલ્લાનું મુખ્ય મથક છે. નાગનાથ મંદિરમાના એક શિલાલેખ ઉપરથી જાણવા મળે છે કે અમરેલી નરેશનું પ્રાચીન નામ અમરવલ્લી હતું.

આશરે ૧૭૩૦ માં દામાજીરાવ ગાયકવાડ કાઠિયાવાડમાં ઉતરી આવ્યા તે સમયે, અમરેલી પર ત્રણ પક્ષોનો, જાલિયા જાતિના કાઠીઓ, દિલ્હીના બાદશાહ પાસેથી મેળવેલી જમીનની સનદ ધરાવતા કેટલાક સૈયદો અને અમદાવાદના સૂબાના તાબેદાર જૂનાગઢના ફોજદારનો કબ્‍જો હતો. દામાજીરાવે એ તમામ પર ખંડણી નાખી. આમ મરાઠા સરદાર દામાજીરાવ ગાયકવાડે ઈ.સ.૧૭૪ર-૪૩ માં આરેલી અને લાઠી ખાતે લશ્કરી થાણા સ્થાપ્યાં. ૧૮ર૦ સુધી ગાયવાડના સ્રબા વિઠલરાવ દેવાજીનું કાઠીયાવાડ પર નિયંત્રણ રહયુ, જેઓ ગાયકવાડે મેળવેલા મુલકના પાટનગર અમરેલી ખાતે રહેતા હતા. ક્રમમાં આવતા તે પછીના સંપાદન કરેલ, અગાઉ છાભરિયા તરીકે ઓળખતા દામનગર અને છ ગામો હતા, જે લાઠીના લાખાજીએ પોતાની પુત્રીના દામાજીરાવ ગાયકવાડ સાથેના લગ્નપ્રસંગે દહેજમાં આપ્યા હતા. બાબરાના કાઠીઓ અને બીદૃઓએ લઈ લીધેલા કેટલાક ગામો પાછા મેળવીને વિઠલરાવ દેવાજીએ આમા વધારો કર્યો. આ સંપાદનથી ર૬ ગામોનો દામનગર મહાલ બન્યો. પાછળની આ મહાલ લાઠી તાલુકામાં ભેળવવામાં આવ્યો.

જિલ્લાની પુનઃરચનાની યોજના હેઠળ આ જિલ્લાને તબદીલ કરવામાં આવેલ હતો. છેલ્લા સૈકા દરમિયાન ધારીનો કિલ્લો, સરસીયાના થેબાની કાઠીના કબ્જામાં હતો. જે તેમણે રાણીંગવાલા નામના પ્રખ્યાત બહારવટીયાને મફત સોંપી દીધો. રાણીંગવાલા બહારવટા માટે બહાર ગયો હતો ત્યારે ગાકવાડે ધારી તાલુકો પોતાના પ્રદેશમાં ભેળવી દીધો. ગાયકવાડે સૌ પ્રથમ કોડિનારમાં કયારે પ્રવેશ કર્યો તે ચોકકસ નથી, પરંતુ તેનું એક થાણું મૂળ દ્વારકામાં હતું, જેના નિભાવ માટે જૂનાગઢના નવાબે કોડિનારની અર્ધી મહેસૂલી જૂનાગઢના નવાબે કોડિનારની અર્ધી મહેસૂલી રકમ સૂપ્રત કરી દીધી હતી..

Posted in ઈતિહાસ, શહેરો અને ગામડાઓ Tagged with:

Jogidas Khumanતુરીંગ સવારી રણ તીખો, આપો આપ ઓળખાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

અણ તોળયાં દુઃખ આવતા, જેની સુરજ કરે સહાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

તજે આળશ તન તણી, નહી તરવાર તજાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

દ્રઢ મન ખાગે ડાંખરા, ના દબાવ્યા દબાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

વાજે ઢોલ રણ બંકડા, લઇ ઘરમાં ન રહે ઘલાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

અણનમ માથે ઓપતી, બ્રદ વંશ પાઘ બંધાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

પ્રહત્વ પહાડ આથડવા પડે, તોય મભનમાં ના મુરજાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

નીર લોભી નિરમળ મને, અર સાથે અફળાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

હરદમ મુખ હસતું કહું, મુચ્છોમાં મરદાઈ
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

મણીધર જપુ મોરલી પરે, એમ માંગણ પર મંડાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

ક્રોધે નાગ કાળી કહું, ડ્સ્યે ડગલું ના દેવાય
ભેદુ કવિ મેકરણ ભણે, કાઠી ભડ કહેવાય,

– કવિ શ્રી મેકરણદાન લીલા

Posted in શૌર્ય ગીત Tagged with: , ,

ઝૂલણ  મોરલી  વાગી  રે,  રાજાના  કુંવર  !
હાલો  ને  જોવા  જાયેં  રે
મોરલી  વાગી  રે,  રાજાના  કુંવર.

ચડવા  તે  ઘોડો  હંસલો  રે,  રાજાના  કુંવર,
પીતળિયા  પલાણ  રે.  –  મોરલી…..

બાંયે  બાજુબંધ  બેરખા  રે,  રાજાના  કુંવર,
દસેય  આંગળીએ  વેઢ  રે.  –  મોરલી…..

માથે  મેવાડાં  મોળિયાં  રે,  રાજાના  કુંવર,
કિનખાબી  સુરવાળ  રે.  –  મોરલી…..

પગે  રાઠોડી  મોજડી  રે,  રાજાના  કુંવર,
ચાલે  ચટકતી  ચાલ્ય  રે.  –  મોરલી….

ઝૂલણ  મોરલી  વાગી  રે,  રાજાના  કુંવર  !
હાલો  ને  જોવા  જાયેં  રે
મોરલી  વાગી  રે,  રાજાના  કુંવર.

Posted in લોકગીત Tagged with:

જાગને જાદવા કૃષ્ણ ગોવાળિયા
તુજ વિના ધેનમાં કોણ જાશે ?
ત્રણસેં ને સાઠ ગોવાળ ટોળે મળ્યા
વડો રે ગોવાળિયો કોણ થાશે ? … જાગને

દહીંતણા દહીંથરા, ઘી તણાં ઘેબરાં
કઢિયેલ દૂધ તે કોણ પીશે ?
હરિ મારો હાથિયો, કાળી નાગ નાથિયો
ભૂમિનો ભાર તે કોણ લેશે ? … જાગને

જમુનાને તીરે ગૌધણ ચરાવતાં
મધુરી શી મોરલી કોણ વાહશે ?
ભણે નરસૈંયો તારા ગુણ ગાઇ રિઝીએ
બૂડતાં બાંયડી કોણ સાહશે ? … જાગને

– નરસિંહ મહેતા

Posted in ભજન-પ્રભાતિયા-પ્રાર્થના Tagged with: